Wydarzenia z życia parafii


Strona 1 z 2  > >>

WYSTAWA W TRZCIANCE

Grekokatolicy WałczW piątek 12 maja w Muzeum Ziemi Nadnoteckiej im. Wiktora Stachowiaka odbyło się otwarcie wystawy pt.: „Sen o utraconym domu, czyli o kulturze Łemków”.

70 rocznica akcji „Wisła” to właściwy moment, aby opowiedzieć o wydarzeniach, które wpłynęły na mieszkańców Łemkowszczyzny i pozostałych ziem południowo-wschodniej Rzeczypospolitej skąd niesprawiedliwe wysiedlono ludność ukraińską. Wystawa w Trzciance dotyczyły Łemkowszczyzny, ponieważ do tego miasta w 1947 r. przybyło 6 transportów, w których przywieziono 1437 osób. Ludność pochodziła z powiatów brzozowskiego, nowosądeckiego, gorlickiego oraz jasielskiego. Wystawa „Sen o utraconym domu…” był nie tylko wspomnieniem o krainie przodków ale też próbą ukazania współczesnych losów wysiedlonych z Łemkowszczyzny w oparciu o wspomnienia trzcianeckich Łemków.

Wystawę otworzyła oraz przywitała przybyłych gości Dyrektor Muzeum Pani Elżbieta Wiśnicka. Wśród zaproszonych gości był Pani Grażyna Zozula – zastępca Burmistrza Trzcianki. Następnie program spotkania przedstawił Pan Andrzej Poniatowski – historyk oraz pracownik Muzeum Ziemi Nadnoteckiej.

Wystawa składała się z dwóch części. W pierwszej części wszyscy, którzy przybyli, a było obecnych około 90 osób, wysłuchali dwóch prelekcji oraz koncertu w wykonaniu zespołu folklorystycznego „Barwinek” ze Świdwina. W drugiej części była okazja do obejrzenia eksponatów, które zostały zgromadzone na potrzeby tej wystawy. Dodatkowym elementem tego wydarzenia kulturalnego były warsztaty dla dzieci m. in. słuchania, oglądania i czytania bajek w języku łemkowskim.

Najpierw o historii Łemków – ruskich górali opowiadał dr Mirosław Pecuch z Muzeum Etnograficznego z Gorzowa Wlkp., oraz członek stowarzyszenia „Zjednoczenie Łemków”. Na przestrzeni dziejów ukazał kształtowanie się świadomości narodowej mieszkańców tej części Karpat. Następnie przedstawił działalność różnych łemkowskich organizacji, które reprezentują odmienne stanowiska co do narodowej przynależności Łemków. Podkreślił konieczność odkrywania swojego pochodzenia, ponieważ ułatwia to odpowiedzenie sobie na egzystencjalne pytanie – kim jestem.

Grekokatolicy WałczElementem bardzo ubogacającym spotkanie był koncert w wykonaniu zespołu Barwinek, który prowadzi Marianna Balcerek rodem z Daliowej. Uczestnicy wystawy mogli wysłuchać 8 łemkowskich pieśni. Zespół w najbliższym czasie udaje się z koncertem na Ukrainę. Ponadto licznie zgromadzona publiczność mogła wysłuchać opowieści o łemkowskim obrzędzie weselnym.

Kolejnym prelegentem był ks. dr Arkadiusz Trochanowski, który opowiedział o kulturze duchowej Łemków. Przedstawił współczesne losy grekokatolików i prawosławnych, którzy mimo wielu utrudnień dążyli do tego, aby pozostać wiernymi swoich Cerkwi. Ponadto wspomniał także o problemie Łemków wysiedlonych w okolice Trzcianki i ich swoistego zamknięcia czy też przemilczenia swojego istnienia. Wniosek był taki, że akcja „Wisła” doprowadziła do ogromnego zniszczenia kulturalnego, mentalnego oraz religijnego. Była wielką krzywdą, którą nic nie jest w stanie wyrównać, ponieważ wielu Łemków straciło swój duchowy kontakt z krainą przodków.  Na zakończenie wykładu ks. dr Arkadiusz Trochanowski przedstawił współczesną sytuację Łemków, organizacje łemkowskie, zespoły folklorystyczne, które kultywują kulturę Łemkowszczyzny oraz umiejętność odnajdywania się po 70 latach od przymusowego wysiedlenia w różnych warunkach społeczno-kulturalnych. Wystąpienie ks. dra Arkadiusza było połączone z prezentacją o najnowszych wydarzeniach religijnych, w których biorą udział Łemkowie. Zaprosił wszystkich do udziału w „Łemkowskiej Watrze” w Żdyni oraz do uczestniczenia w religijnych obchodach upamiętniających tragiczne wydarzenia wysiedlenia ludność w ramach akcji „Wisła”, które odbędą się 21 lipca na Świętej Górze Jawor na Łemkowszczyźnie.

Następnie zgromadzona publiczność mogła obejrzeć wystawę, która przybliżała wystrój łemkowskiej chyży (domu) oraz przedmioty religijne związane ze wschodnim chrześcijaństwem. Sala, w której odbywało się spotkanie uzupełniały wspomnienia wysiedlonych w 1947 r. w okolice Trzcianki m. in. Piotra Syrotiaka, Włodzimierza Szkyrpana, Antoniny Adamczyk czy Elżbiety Wasyłyk, która przedstawiła historię wysiedlenia swojego ojca.  Do historii trzcianeckich Łemków odniósł się także Andrzej Poniatowski, który zaznaczył, że pierwsza wystawa o Łemkach odbyła się w Muzeum w Trzciance w 1986 r., ale miała ona charakter wybitnie etnograficzny. Później w lokalnym wydawnictwie w Kronice Ziemi Trzcianeckiej pojawił się w 1995 r. artykuł Piotra Wawrzyniaka o akcji „Wisła”. Jeszcze jedna wzmianką, ale wybitnie kulinarną, była informacja o potrawach łemkowskich w książce pt.: „Pamięć smaku mieszkańców Trzcianki i okolic”. Andrzej Poniatowski zwrócił się do wszystkich przybyłych, aby uzupełnili ten brak informacji o życiu Łemków w Trzciance. Poprosił o  archiwizowanie swoich wspomnień, ponieważ przyszła dosyć spora grupa osób, które osobiście doświadczyły wysiedlenia. Ponadto podkreślił, że wystawa pt. „Sen o utraconym domu, czyli o kulturze Łemków” połączona z prelekcjami, które na nowo odkrywają świat Łemkowszczyzny, ubogaca wiedzę i pomaga w odszukiwaniu swoich duchowych korzeni również trzcianeckim Łemkom.

Na wystawie przedstawiono eksponaty ukazujące życie Łemków, które pochodzą ze zbiorów Muzeum Etnograficznego w Łodzi, Muzeum Okręgowego w Gorzowie, Muzeum Okręgowego z Piły, Muzeum Ziemi Nadnoteckiej w Trzciance oraz prywatnej kolekcji Krzysztofa Bybla z Małomic koło Szprotawy (lubuskie) a także z prywatnych kolekcji. Na wystawie zaprezentowano również przedmioty liturgiczne pochodzące z Parafii Greckokatolickiej pw. Podwyższenia Krzyża Pańskiego w Wałczu. Wystawę można oglądać do sierpnia 2017 r.

oat

 

Galeria

Grekokatolicy Wałcz

У неділю 30 квітня українська спільнота у Валчі відзначила 70 роковини акції Вісла. У цей день прибуло чимало вірних до храму а також тих, які були виселені у 1947 р. На території валецької парафії проживає 95  осіб, які досвідчили акції Вісла. Це ті особи, які приналежать до греко-католицької парафії у Валчі.

У Божественній Літургії парох - о. др Аркадій Трохановський згадав жертви акції "Вісла" та тих, які загинули у концтаборі в Явожні а також прочитав Послання Владик УГКЦ до вірних з нагоди цієї сумної події. 

Після літургії відслужено панахиду, у якій згадано тих, які загинули в часі виселення 1947 р. Опісля парох о. Аркадій прочитав список виселених, які проживають на території парафії Валч, а зачитані особи виходили на середину Церкви. З черги діти вручали квітку - троянду в подяці за збереження своєї мови, віри, культури та відкритку з написом: "70 роковини акції Вісла. 1947-2017. Пам`ятаємо".

Для нас це час спогадів про трагічну подію в житті нашого народу, але одночасно хочемо надалі плекати свою віру, мову, культуру та традицію. У валецькій парафії про різні фактори акції "Вісла" будемо згадувати в часі храмового празника у вересні та в листопаді в часі конференції, яка відбудеться у Музеії Валецької Землі.

о. др Аркадій Трохановський

Grekokatolicy Wałcz

 

UKRAINA PO MAJDANIE

Parafia greckokatolicka pw. Podwyższenia Krzyża Pańskiego w Wałczu wspólnie z Muzeum Ziemi Wałeckiej byli organizatorami spotkania z Marią Stepan, dziennikarką Telewizji Polskiej i autorką zbioru reportaży o Ukrainie. Spotkanie odbyło się 13 listopada w Muzeum Ziemi Wałeckiej.

- Cieszymy się, że możemy gościć osobę, której głos często w telewizji jest wychwytywany przez społeczność ukraińską, że możemy spotkać się z osobą, która była korespondentką w czasie wojny i z którą razem bardzo przeżywaliśmy to, co się dzieje na Ukrainie - mówił proboszcz parafii greckokatolickiej ks. Arkadiusz Trochanowski.

Maria Stepan jest dziennikarką „Wiadomości” TVP, zakochaną w słowiańskim Wschodzie i od wielu lat nieustannie go tropiącą. Śledziła wybory na Ukrainie, w Rosji i na Białorusi. Tropi też ludzi, ich emocje, wielkie chwile i potężne zakręty. Z tych spotkań powstała książka - cykl reportaży z Ukrainy „Człowiek to człowiek, a śmierć to śmierć”. I właśnie sytuacja na dzisiejszej Ukrainie była głównym tematem spotkania, które odbyło się w przededniu trzeciej rocznicy Majdanu przypadającej na 21 listopada. Maria Stepan opowiadała jak rozpoczął się Majdan i jak od tego czasu zmienił się kraj.

- Na początku, na Majdanie, ludzie zdziwieni pytali co się stało, że po kilku latach od Pomarańczowej Rewolucji znów musieli wyjść na plac. Ludzie nie rozumieli co się dzieje, dlaczego prezydent nie dotrzymuje obietnic i nie podpisał umów z Unią Europejską - opowiadała M. Stepan - Nikt nie wiedział jak skończy się Majdan. Początkowo miał charakter festynu, zabawy i w głowie się nie mieściło, że właśnie taki będzie koniec, że prezydent „wkurzy się” na ludzi, którzy od kilku dni stoją na placu i wyśle na nich oddziały milicji.

W swojej opowieści Maria Stepan nie mogła ominąć wątku propagandy rosyjskiej, jednego z symptomów wojny hybrydowej: manipulowania ludźmi, ośmieszania, oszukiwania, preparowania informacji. Jej ofiarami padali nie tylko Ukraińcy, ale i dziennikarze relacjonujący wydarzenia na Ukrainie. A świat nie potrafił sobie poradzić z tą propagandą.

Dzisiejsza Ukraina jest wiele dalej od Europy niż trzy lata temu. Mimo tego ludzie nie żałują.

- Dziesięć tysięcy zabitych, aneksja Krymu, ale ludzie nie żałują tej rewolucji; nazywają ją rewolucją godności, bo wreszcie przejrzeli na oczy, nie zgadzają się na to, co robią dzisiaj elity, mówią, że wszystko jest w ich rękach, bo nie mają zaufania do państwa i przestali liczyć na jakąkolwiek pomoc z jego strony - mówiła M. Stepan. - I dopóki na Ukrainie panoszą się oligarchowie, a korupcja jest na porządku dziennym oddala się perspektywa zjednoczenia Ukrainy ze zjednoczoną Europą.

W opowiadaniu Marii Stepan nie brakowało historii zwykłych ludzi, opowieści o ich problemach, codziennym życiu. Niektóre z tych historii wydawały się aż nieprawdopodobne, że w XXI wieku, w wolnej, demokratycznej Europie, u najbliższych naszych sąsiadów mogą dziać się takie rzeczy. Zdaniem dziennikarki dzisiejsza Ukraina ma przed sobą bardzo złe perspektywy, a znamienny jest fakt, że im gorzej będzie na Ukrainie, tym my, Polacy możemy czuć się mniej bezpiecznie. Jak mówiła Maria Stepan musi minąć kilka pokoleń, aby na Ukrainie doszło do zmiany na lepsze.

W trakcie spotkania opowiedziała też o swojej książce „Człowiek to człowiek, a śmierć to śmierć”, będącej zbiorem reportaży, opowieścią o ludziach i tym, jak dzisiaj żyje się na Ukrainie.

 

» Kliknij zdjęcie

Źródło: extrawalcz.pl

   

 

„Історія чудесна, як і сама ікона”

Grekokatolicy Wałcz„Історія чудесна, як і сама ікона” – це титул книжкі, яку можна було купити в часі ювілейних святкувань у Ярославі з нагоди 20-ти ліття коронації ікони „Милосердя Двері”.На окладинці цієї книжкі знимка, на якій видно Папу Франциска, як покладає  квітку – білу троянду перед іконою „Милосердя Двері” на відкриття року Божого Милосердя у Римі 8 грудня 2015 р.

Завершується Рік Божого Милосердя і на свій спосіб кожний підведе підсумок цього благословенного року. Треба поставити собі запитання: як ми використали цей рік, як ми його досвідчили? У це досвідчення вписується також книжка видана с. Служебницями у Польщі. Книжка „Історія чудесна, як і сама ікона”, це запис дороги ікони „Милосердя Двері” з міста Ярослава до Ватикану, як в короткому часі, на бажання Папи Франциска, знайшлась в Римі. Чим було прохання Папи? Як згадує Митрополит пенсіонер Арх Іван Мартиняк: „зрозумів, що це голос з неба і з радістю погодився на цю благородну пропозицію”. З запитанням 4 грудня 2015 р. зернувся до Митрополита Івана Блаженнійший Святослав Шевчук і з цієї хвилинибуло відома, що ікона поїде до Риму а часу було дуже мало, тому що на 8 грудня 2015 р. заплановано урочисте відкриття Надзвичайного Святого Року Божого Милосердя.

Як пише у вступі до книжкі с. Тереза Слота – Генеральна Настоятелька: „читаючи зібрані свідчення осіб, що брали участь у подорожі чудотворної ікони до Риму, мене наповнили почуття подиву і вдячності, що за такий короткий термін було можливим сповнити прохання Папи Франциска”.Ідея, щоб описати мандрівку ікони з Ярослава до Риму вийшла від Глави УГКЦ – Блаженнійшого Святослава. Патріарха висловив бажання, „щоб хтось із сестер Служебниць описав цю чудесну історію”.Прохання замінено в конкретне діло. Описання історії доручено Провінційній Настоятельці ССНДМ в Польщі с. Наталії Маціні а ця з черги доручила цю справу с. Оксані Ващур, яка доклала неабияких зусиль, щоб ця книжка в короткому часі побачила світ – пише с. Тереза.

Книжку запрезентовано на урочистому обіді для запрошених гостей після празника Преображення Господнього 19 серпня у Ярославі. Тут велику подяку с. Служебницям висловив Патріарха Святослав, якій сказав, що сестри Служебниці виповнили бажання Глави нашої Церкви,  найкраще як це було можливим. Дякуючи за довіреність с. Наталія Маціна сказала, що авторкою цієї книжкі є сама ікона „Милосердя Двері” і то вона чувала, щоб зроблено запис цієї чудотворної мандрівки.

У книжці поміщено документи, статті різних осіб та знимки, які засвідчують про паломництво ікони „Милосердя Двері” до Риму. За словами с. Терези Слоти: „Нехай ця чудесна історія паломництва чудотворної ікони Матері <Милосердя Двері> до Риму буде свідченням того, що немає нічого неможливого у Бога”.

Думаю, що окрім індивідуального досвідчення Року Божого Милосердя, ця книжка хай також буде свідоцтвом віри і нагодою до поширення культу Матері Божої з греко-католицького Санктуаріуму з Ярослава. Жест Папи Франциска втішив українських греко-католиків.Це було велике вирізнення для Митрополії Перемисько-Варшавської. Думаю, що присутність ікони „Милосердя Двері”в Римі дозволила поставити питання про роль східних католиків у Вселенській Церкві, які можуть поділитися своїм духовним добром та досвідом віри. Звернути увагу не тільки на питання Східних Католицьких Церков але і на проблеми сучасної України. Хай Мати Божа „Милосердя Двері” супроводить нас і завжди пригадує про взаємне прощення та любов до Бога та ближнього. Хай вчить нас, приходити з повним довірям до Нашого Господа, розуміючи що у Бога все є можливим. Хай ікона „Милосердя Двері” буде в кожній українській хаті. Тим самим і засвідчимо, що милосердна Мати Божа є нам дуже дорога та близька.

Праця с. Служебниць а зокрема с. Оксани Ващур, це прекрасна пам`ятка паломницького шляху з Ярослава до Риму та свідоцтво віри нашої Церкви з нагоди Року Божого Милосердя.

о. д-р Аркадій Трохановський


Strona 1 z 2  > >>


Informacje


Nabożeństwa

  • Dni powszednie: 10:00
  • Niedziela: 10:00
  • Święta: 09:00
  • W tygodniu: 10:00 lub 17:00
    (po ogłoszeniu)

Adres Parafii

Dolne Miasto 26/3
78 - 600 Wałcz
tel. (67) 258 63 07

Adres Cerkwi:

ul. 12-go Lutego 3
78 - 600 Wałcz

Szukaj na stronie


Wstecz


» Aktualności


Dalej


» Parafia